Verslag Dreamnight Apenheul 2009
Het is 5 juni 2009.... De organisatoren van de Dreamnight at the Zoo van Apenheul -de Apenstaartjesmaatjesdag- kijken zorgelijk omhoog. Net als elk jaar is alles geregeld en klaar. Er is echter maar één ding wat ze niet in de hand hebben: het weer. Op een klein buitje na zijn de weergoden hen ook dit jaar goedgezind. De temperatuur is weliswaar niet zo zomers als vele andere jaren, maar het blijft droog.
Om half 5 gaat de poort open en komen de eerste
bezoekers binnendruppelen. Zij worden meteen vermaakt door clown/jongleur
Okidoki. Hij haalt de gekste fratsen uit om zijn jas aan te trekken of om een
aantal ballen al jonglerend omhoog te houden. Dat dit niet allemaal goed gaat,
spreekt voor zich. Het publiek vermaakt zich kostelijk en al snel ligt er een
grote glimlach op vele kleine en grote gezichtjes. Okidoki zou in eerste
instantie gezelschap hebben gekregen van de Marechaussee. Helaas kregen zij op
het laatste moment een spoedopdracht binnen waar ze naar toe moesten.
Een half uurtje later verschijnt de burgemeester die -dit jaar voor het laatst-
officieel de avond voor geopend verklaart. De burgemeester gaat namelijk met
pensioen en krijgt volgend jaar een waardige opvolger.
De doodshoofdaapjes zijn nog wakker, maar voor je
daar naar binnen mag, moet je eerst een paspoort halen. Daarna moet Pablo, die
natuurlijk lekker ligt te snurken in zijn hangmat, eerst wakker gemaakt worden.
Pas dan kun je verder het gebied in, op zoek naar de aapjes en naar de
onderzoekers, die jij vanavond gaat helpen. Gelukkig zijn de verzorgers van de
doodshoofdaapjes er ook en zij gaan ze voeren, met hulp van een aantal kinderen.
Ook de vari's en katta's spelen op dit late uur nog buiten. Terwijl één van de
verzorgster de bezoekertjes allerlei leuke dingen vertelt over de dieren en de
kinderen zelf laat brullen als vari's, voert een andere verzorgster ze samen met
2 kinderen uit het publiek.
De ara's hebben dan inmiddels ook al laten zien hoe goed ze kunnen vliegen en
hoe ze op een weegschaal gaan zitten. De kinderen mogen raden hoe zwaar zo'n
prachtige vogel is. De verzorgster laat zien en vertelt wat ze deze vogels nog
meer hebben geleerd.
De witschoudercapucijnapen hebben geluk, zij worden ook lekker gevoerd, nadat de
kinderen zelf hebben ontdekt hoe lastig het is als je noten wilt kraken zonder
gereedschap. De dwergaapjes, die meelwormen en sprinkhanen krijgen van een
aantal bezoekertjes, vinden het ook prima. Alleen.... niet iedereen durft die te
voeren. Bewegend apenvoedsel is best wel eng!
Ook de rest van de apen is nog wakker, op een enkeling na. De gorilla's zijn al
binnen, maar kleine groepjes bezoekers gaan onder begeleiding van een gids
kijken of Jambo en zijn vrouwen en kinderen lekker liggen te slapen. De orang
utans hebben ook allemaal een slaapnest gebouwd. In hun gebouw kunnen de
kinderen vinger- en handafdrukken nemen, net zoals ze bij deze dieren zelf ook
doen!
Natuurlijk is er weer een speurtocht. Dit jaar moet je een aantal dieren vinden,
bijvoorbeeld Billy de wanderoe, Herman de katta en Oemi, de
witschoudercapucijnaap.
Ook kun je natuurlijk geschminckt worden, een button maken, zelf met de
blaaspijp oefenen, een tatoeage laten zetten (geen echte natuurlijk) en
Nederlands in het Arabisch lezen.
Behalve de dieren, worden ook de bezoekers gevoerd. Er is patat, ijs, drinken en
natuurlijk zijn de heren van de Technische Dienst en de Parkdienst weer stapels
pannenkoeken aan het bakken.
Aan het einde van het park wacht iedereen nog een grote verrassing. Niet alleen
zijn er allerlei leuke spulletjes (posters, stickers, pennen, snoep, fruit en
nog vééééél meer) om in je tasje te stoppen, maar ook de moeders krijgen een
mooie roos.
En wie zien we daar? Maar.... dat zijn Spongebob en Dora! Vele jeugdige
bezoekertjes geven hen een handje en sommigen willen zo graag met ze knuffelen,
dat ze ze niet meer los willen laten. De camera's maken overuren, niet alleen
die van de pappa's en mamma's, maar ook van de 4 Apenheul-fotografen. En wanneer
je denkt dat je dan alles gehad hebt, dan kom je bedrogen uit. Net buiten het
park staan nog een viertal clowns van carnavalsvereniging 'De Plasduikers". Zij
hebben de kinderen niet alleen welkom geheten, maar zwaaien ze nu ook weer uit
en delen natuurlijk ook nog wéér een tasje uit.
Rond half 9 is er dan echt een einde gekomen aan alle pret. Wanneer de organisatie later het gastenboek leest (en natuurlijk ook de mailtjes die de dagen er na binnen komen), weten zij dat het weer een geslaagde avond is geweest.
Volgend jaar de 10e keer.... Volgend jaar weer FEEST!